Η Φωτογραφική Προβολή
Και η κριτική της Φωτογραφίας
Β’ περίοδος — α’ φάση:
Από δω και πέρα η χρησιμοποίηση της φωτογραφίας γίνεται συστηματική, φωτογραφίες απ’ τον τύπο _ φωτογραφίες που παίρνω σαν κοινός θεατής, θέλοντας ν’ αντιδράσω σ’ αυτήν την εξουσία των mes- media.
Η φωτογραφία λοιπόν προβάλλεται πάνω στην επιφάνεια του μουσαμά. Εν συνεχεία σχεδιάζω το περίγραμμα των φορμών και γενικά της σύνθεσης μ’ ένα μολύβι. Κατόπιν δουλεύω με την φωτογραφία στο πλάι. Οι φωτογραφίες που χρησιμοποίησα και που χρησιμοποιώ είναι πάντα μαυρόασπρες…
Αναλύει έργα αυτής της περιόδου:…….
Παιδιά απ’ το Ελληνικό χωριό: Το πραγματικό φόντο της φωτογραφίας έχει ολότελα αφαιρεθεί, διότι δεν αντιπροσωπεύει άμεσα το περιβάλλον του χωριατόπουλου, (Σαντορίνη 1980) αντικαταστάθηκε με φόντο που θυμίζει πλαστικό τραπεζομάντηλο, προφανώς η παρουσία του πλαστικού στην ελληνική επαρχία… οικονομική κρίση, αστυφιλία αναγκαστική, κατάργηση παραδοσιακών στοιχείων,…το φτηνό πλαστικό αντικαθιστά το παραδοσιακό κ όμορφο…συμβάλλει η παρουσία του τουρισμού….Στον πίνακα διαγράφεται πάνω στα παιδιά, η σκιά του φωτογράφου τουρίστα.
Μια σειρά έργων αυτής της περιόδου, το ανθρώπινο σώμα είναι κόκκινο, το δε σκοτεινό μέρος του είναι πράσινο, τα δύο αντιοετικά ή συμπληρωματικά χρώματα και εν απουσία ενός τρίτου, δημιουργούν την αίσθηση της δόνησης-vibrasion.
Laurence ξαπλωμένη: παρατηρούμε ότι τα ρούχα της κοπέλας καθώς και το κρεβάτι έχουν γίνει με χρώματα που αντιστοιχούν μ’ εκείνα της πραγματικότητας, εν αντιθέσει με το πορτοκαλί χρώμα της σάρκας της. Το πρόβλημα δηλ της προσαρμογής του «είναι» στο περιβάλλον του…
Η εξεύρεση φωτογραφικών ντοκουμέντων γίνεται όλο και πιο δύσκολη, διότι η διαλογή γίνεται με πιο αυστηρό τρόπο… πρέπει όλη η στρουκτούρα της σύνθεσης να μ’ ενδιαφέρει. Έτσι αρχίζω να παίρνω μόνος μου τις φωτογραφίες_ αυτόματα άλλες δυνατότητες ανοίγονται…
Αυτή π.χ η Γηραιά Κυρία: λίγες μέρες μετά γίνεται πίνακας. Το μαύρο πανωφόρι καθώς και η μπλέ της τσάντα γράφονται χωρίς κανένα όγκο. Η αίσθηση του βάθους δίνεται μόνο με τις κίτρινες γραμμές του τοίχου και με τη σκιά της….. Γηραιά Κυρία καθιστή:…..κι εδώ ο όγκος εκδηλώνεται μόνο απ’ την διάσταση της καρέκλας κ το γραμμικό σχέδιο των μελών του σώματός της…
Γέρος καθισμένος μπρός το παράθυρο, Κοπέλα καθισμένη μπρός το παράθυρο κ. ά: αναλύει την έννοια του σπιράλ στη σύνθεση…. βλ. χειρόγραφες σημειώσεις του.
Φωτορεαλισμός, Διαφάνεια, Αντανάκλαση
Β’ περίοδος– β’ φάση
… τα έργα που θ ακολουθήσουν είναι θέματα από την καθημερινή ζωή του δρόμου.
Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο με την φωτογραφική μηχανή κρεμασμένη στην κοιλιά.
Το μηχανικό μάτι καταγράφει ότι περνάει από εμπρός του και θέλει να μένει απαρατήρητο σαν ένας κινούμενος και παθητικός ηδονοβλεψίας…
Σήμερα η ζωγραφική διεισδύει στο χώρο της φωτογραφίας. Γιατί όμως: Πιο απλή κ σύντομη εξήγηση είναι 1ον η κοινωνική διάσταση που έχει πάρει η φωτογραφία στα μέσα ενημέρωσης. 2ον έχει γίνει μια γλώσσα κοινωνική που απευθύνεται σ’ όλες τις τάξεις. 3ον η χρησιμοποίηση της απ’ την άρχουσα κοινων τάξη. 4ον η αλλοτρίωση δια μέσου της φωτογρ εικόνας ( ως που η φωτο αναπαριστά την πραγματικότητα;) ……….
Η φωτογραφία μπορεί να βάλει υπό ερώτηση το αντικείμενο που καταγράφει δεν βάζει όμως υπό ερώτηση τον ίδιο της τον εαυτό…..
Παράδειγμα οι φωτογραφίες που δείχτηκαν σε πρωτόγονες φυλές, Αμαζόνιο π.χ…….
Το μάτι μαθαίνει να βλέπει όπως η κοινωνία το μαθαίνει…
Αναγέννηση… δεν θα βλέπαμε όπως βλέπουμε σήμερα…
Η φωτογραφία μου επιτρέπει να έχω θέματα insantane δηλ την απαθανάτιση της στιγμής , το σταμάτημα του χρόνου…
Το άσπρο, μαύρο, γκρι της φωτογρ μεταφράζεται τονικά από δικές μου χρωματικές αποδόσεις που δεν έχει σχέση με την πραγματική απεικόνηση…
Βέβαια θα ήθελα να σημειώσω ότι επειδή η φωτογραφία έχει μια δύναμη τεράστιας πιστικότητας δεν είναι καθόλου απλό σ αυτό το επίπεδο να την συναγωνιστεί ένας ζωγράφος. Θα πρέπει η ζωγραφική να πηγαίνει επέκεινα της φωτογραφίας αλλιώς δεν έχει νόημα, εφόσον μια φωτογραφία, μπορεί να είναι ωραία από μόνη της!…
Χάρη στη φωτογραφία, πλησίασα θέματα όπως τη διαφάνεια ενός τζαμιού, την αντανάκλαση μιας βιτρίνας, ή το να φιξάρω άτομα κόντρα στο φως. Στην τελευταία περίπτωση το φως αφαιρεί τους όγκους και δημιουργεί φιγούρες επίπεδες σαν σκιές ενώ σημεία εξαφανίζονται τελείως, μέσα στο διάχυτο φως.
Ξαναβρίσκω δηλ τις σκιές με τις οποίες πριν την χρήση της φωτογραφίας πειραματιζόμουνα.
Εκθέσεις – Διάφορες ενότητες
Χαρέμια (1986)
